ชายวัยกลางคนอายุ 50 ปี ทำงานวงการธนาคาร มีความสามารถสูงจึงไต่เต้าจนเงินเดือนถึงหลักหลายแสน โบนัสหลักล้านมาแล้วนับสิบปี ปัจจุบันมีทุกอย่างที่เพียบพร้อม ลูกคนโตอายุ 20 น่าจะกำลังเรียนมหาวิทยาลัย เงินทองคิดว่ามีมากพอจะใช้ทั้งชีวิตได้อย่างสบายแล้ว ชีวิตไม่ขาดอะไรจึงตัดสินใจเลิกทำงาน เพื่อพักผ่อน... ใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการเสียที..
一位50歲的中年男子在銀行工作,才華超出他人故能拿到幾十萬月薪上百萬獎金了不少於十年,目前生活美滿,大孩子已經20歲應該在念大學,金錢財產這一輩子都無法花完,覺得生活不缺了什麼,所以決定辭職不再工作,為了休息...為了過自己想要的生活...
เรื่องนี้ควรจะจบอย่างเทพนิยาย ว่าครอบครัวนี้ก็ใช้ชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์มีเวลาพร้อมหน้าพร้อมตากันตลอดไป...
這個故事應該跟童話故事一樣,就是這個家庭應該永遠美滿,忙了半輩子的爸爸已經有時間好好地陪他家庭過幸福的生活....
แต่ทว่า แม่วัย 70 กว่าของชายวัยกลางคนผู้นั้น ซึ่งมีทัศนคติที่ว่า"งานคือชีวิต ชีวิตคืองาน งานทำให้ชีวิตมีคุณค่า" กลับขอร้องให้ลูกชายวัย 50 กลับไปทำงานต่อ ด้วยเหตุผลที่ว่า"การไม่ทำงานทำการ อยู่บ้านเฉยๆ ทำให้ชีวิตไม่มีคุณค่า"
不過這位男子的70歲的媽媽卻求這50歲的兒子回去繼續工作,原因就是 "沒有工作的人,每天待在家沒事做,那個人的生活就沒有什麼意義"
ลูกชายผู้กตัญญูวัย 50 จึงต้องฟังคำมารดา กลับไปสมัครงานและทำงานที่แสนจะยุ่งแสนจะเครียดต่อแต่โดยดี...
這個孝順的五十歲兒子只得聽媽媽的話,回去找工作,繼續過著又忙碌又壓力大的生活....
เรื่องที่เล่าข้างต้นเป็นเรื่องจริงจากคนรู้จักของแม่... ฟังแล้วทำให้เกิดข้อสงสัยขึ้นว่า ใช่เหรอ? คนเราเกิดมาเพื่อทำงาน? ชีวิตที่ไม่ได้ทำงานคือชีวิตที่ไร้ค่า? เป็นชีวิตที่ไม่สมบูรณ์?
這是我媽媽熟人的真人故事.... 聽了這個故事,我心裡有幾個疑問... 是這樣嗎? 我們是為了工作而生? 沒有工作的人生是沒有什麼意義嗎? 沒有工作的人 他的生活就不美滿了?
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment