วันนี้ตอนประมาณบ่ายโมง เพิ่งเคยถูกผีอำเป็นครั้งแรกในชีวิต(หรือเท่าที่จำความได้)
อาการเหมือนผีอำมาตรฐานเกือบครบประการ คือ
รู้สึกตัว ลืมตา เห็นภาพจริงที่ปรากฎตรงหน้าคือแขนสองข้างของตัวเอง
แต่ขยับแขนไม่ได้ เหมือนร่างกายไม่รับฟัง
คือ เหมือนว่าแขนที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่แขนเราเพราะมันไม่รับคำสั่งใดๆ จากสมองเลย
แล้วก็ได้ยินเสียงเหมือนคนหายใจถี่ๆ อยู่ข้างหู
จากสติที่มีอยู่ค่อนข้างมั่นใจว่าไม่ใช่เสียงลมหายใจตัวเอง
สมองพยายามสั่งให้แขนขยับครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
นึกเคล็ดลับที่ไม่รู้จำมาจากไหนขึ้นได้ว่า...
แขนขยับไม่ได้ก็ขยับเท้าสิวะ...
พยายามเริ่มขยับจากปลายเท้า ข้อเท้าขยับได้ ก็ยกขาขึ้นมาได้..
ขายกขึ้นมาทิ้งน้ำหนักลงไป ทำให้ตัวลุกขึ้นมาได้ แขนก็ขยับได้เป็นปกติ
ทุกอย่างเป็นปกติ เวลาบ่ายโมงในห้องของตัวเอง เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อย่างนี้นี่เอง ที่เรียกว่าผีอำ...
------------------------------------------------------
Appendix.
ผีอำ (Sleeping Paralysis):
ที่มา: http://hospital.moph.go.th/nadun/%CA%D2%C3%D0%B9%E8%D2%C3%D9%E9.htm
ว่ากันว่า เวลาที่เราใช้หลับนอนในตอนกลางคืนนั้น ระยะเวลาครึ่งแรกของกลางคืน คือระยะตั้งแต่หัวค่ำถึง 2 ยาม เป็นเวลาที่นอนหลับสนิทแล้วจะได้พลังงานและเป็นสุขมากกว่าระยะเวลานอนในครึ่งหลังของเวลากลางคืน
เวลานอนตั้งแต่ 2 ยามล่วงไปแล้ว จะนอนหลับไม่ค่อยสนิทนัก คนเราจึงมักจะฝันในระยะครึ่งหลัง ของเวลากลางคืน และส่วนมากจะฝันได้มากในเวลาก่อนใกล้รุ่ง ความฝันมักเกิดขึ้นเมื่อเวลานอนหลับไม่ค่อยสนิท ซึ่งจะเป็นการแสดงออกมาของจิตใจ ความฝันจะช่วยให้ได้สิ่งซึ่งต้องการที่เวลาตื่นอยู่ไม่อาจได้ ความฝันจะช่วยให้ เราเป็นผู้มีอำนาจ มีเงิน บางทีความฝันก็แสดงออกมาถึงจิตใจและอารมณ์ที่มีอยู่ เช่น ความวิตกหวาดกลัว ความไม่พึงพอใจ ความเศร้าสลด ฯลฯ ก็จะมีฝันร้าย
ถ้านอนฝันแล้วออกเสียงมาด้วยก็เรียกกัน ละเมอ มีการนอนฝันที่ครึ่งหลับครึ่งตื่น อีกอย่างหนึ่งเรียกกันว่า ผีอำ คงมีคนเคยถูกผีอำมาบ้าง เวลาที่นอนอใกล้จะหลับ หรือหลับแล้วกำลังจะตื่น เป็นตอนที่รู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง เกิดความฝันลางเลือน เหมือนมีของมาทับอก หายใจไม่ออก ชาไปทั้งตัวรู้สึกตัวว่าตัวลืมตาเห็นอะไรๆอยู่ แต่กระดุกกระดิกตัวไม่ได้ ร้องเรียกให้ใครช่วยก็ไม่มีใครได้ยิน ต่อมาสักครู่หนึ่งจึงจะรู้สึกตัว ลักษณะอาการดังกล่าวนี้เรียกกันว่า ผีอำ
ความจริง ไม่มีผีสางอะไรมาอำหรือมาทำอย่างไรทั้งนั้น
ถ้าจะเข้าใจเรื่องถูกผีอำนี้ ควรเข้าใจก่อนว่า ตามปรกติแล้วเลือดของเราจะมีฤทธิ์เป็นด่างอ่อนๆ และมีฤทธิ์คงที่เสมอในเลือดจะมี โซเดียมไบคาร์บอเนตซึ่งมีฤทธิ์เป็นด่าง และกรดคาร์บอนิค ซึ่งมีฤทธิ์เป็นกรดอยู่ โดยมีอัตราส่วนคงที่ที่จะทำให้เลือดอยู่ในสภาพเป็นด่างอ่อนๆ ตามปรกติตลอดเวลา
ผีอำ มักจะเกิดขึ้นในคนที่มีอารมณ์เครียด โดยมี โกรธ โลภ หลง เศร้าสลด วิตกกังวล หวาดระแวง กลัว อิจฉาริษยา ฯลฯ เมื่อเวลานอนเคลิ้มๆ(จะหลับหรือตื่น) ก็จะเกิดความฝันจากอารมณ์ไม่ดีของตน การมีอารมณ์ไม่ดีจะทำให้หายใจเข้าออกยาวๆเหมือนหอบ การหายใจเข้าออกเหมือนหอบสักพักหนึ่ง คาร์บอนไดออกไซด์จะสลายตัวออกมาจากกรดคาร์บอนิคในเลือด เมื่ออกมามาก กรดคาร์บอนิคลดน้อยลง อัตราส่วนของด่างก็จะมีมากกว่ากรด เลือดก็จะมีฤทธิ์ด่างเพิ่มขึ้น
เมื่อเลือดมีฤทธิ์ด่างมากขึ้น ก็จะมีอาการอึดอัดในอกเหมือนมีของทับอก หายใจไม่ค่อยออก เหมือนหอบ ชามือชาเท้า มึนและเวียนศรีษะ รู้สึกหมดเรี่ยวแรงจนเหมือนจะขยับเขยื้อนตัวไม่ได้
สำหรับใครที่อยากลองดูว่าผีอำเป็นอย่างไร ลองหายใจเข้าออกยาวๆเร็วๆให้เหมือนหอบสักพักหนึ่ง ก็จะรู้สึกมึนศรีษะ มือชา หน้ามืด ฯลฯ พอกลั้นหายใจสักครู่ก็จะหาย เพราะกรดคาร์บอนิคจะเพิ่มขึ้นมาเป็นปกติ
คนร้องไห้มากๆสะอึกสะอื้นหายใจเข้าออกยาวๆเร็วๆก็จะมีอาการเช่นเดียวกัน ยิ่งร้องมากยิ่งชาไปทั้งตัว มึนศรีษะ หน้ามืดเป็นลมไปได้ ก็เพราะเหตุผลเดียวกันนี้
ใครถูกผีอำบ่อยๆ ควรจะได้ตรวจรักษาเรื่องจิตใจและอารมณ์เลวร้ายของตัวเอง จิตใจตัวเองนั่นแหละ เป็นผีที่อำตัวเอง
